25 september

Op visite bij Kind en Gezin...

Was ik just goed aan 't slapen, begint ons ma mij daar ongevraagd uit te kleden en ik bijna in mijne flikker voor twee oude vrijster gedropt wordt. Spijtig genoeg had ik mijn pamper nog aan, of ze werden gegarandeerd getrakteerd op een manneke-pis fontein.
Ik lig daar in de weegschaal terwijl Wiske eraan rommelt en ik weeg al 6250 gr, als dat oud ding het tenminste nog doet. De weegschaal bedoel ik.
In een bakske zonder stro schuift Maria dan een lat tegen mijne voet om te zien hoe groot ik ben, ook al niet niks ; 62 cm. Ons ma kan weer nieuwe pyama's gaan kopen.
Den dokteur laat op een grafiekske zien dat ik wel ver boven de moyenne zit - the only way is up, baby !- maar alles binnen de perken en geen abnormale verschijnselen.
Die begint dan ook al aan mij te frutselen, draait m'n benen bijna uit de kom en kijkt met z'n pillamp of er meer dan lucht tussen m'n oren zit. Hallo, ik ben wel de zoon van m'n moeder hé !
Al chance is die in de buurt om wat te spelen, want steekt die vent daar ineens een giga prik in mijn bil ! Ik verschiet mij een ongeluk en het duurt een minuut eer er uit m'n knalrode verwrongen smoeltje een kreet komt. Alsof 'm niet door heeft dat ik dat absoluuut niet leuk vind, làp nog een prik in die andere bil ! Hallo ! Moeder !
Ik zie 'm daar nog frutselen met wat gerief en trappel in 't wild rond, maar geraak niet weg. 't Was dan ook zo erg niet, een lekker drankje en volgende maand krijg ik dat nog eens.
Al chance staat 'mn melkfles in de aanval, want het is me daar welletjes geweest.
Den dokteur zei dat ik wat koorts kon maken door die prikken (waarom geeft 'm ze dan?!) maar daar had ik ni veel last van. Wel een trip, al die pillen en ik was KO voor de rest van de dag. Knorren in dromenland far far away...