Tandjes

njang njang njang !
Ik ben geen Chinees, geen Congolees, maar nen echten antwaarpenaar met 2 scherpe tandjes !
De groentepap is nog niet in aantocht, ons ma moet mijn zilverbestek nog kuisen en plastieken tafelkleden, zetelhoezen en een veiligheidsbril kopen, maar ik ben d'er klaar voor !
Ik kwijl nu al gelijk een hond in een chocoladefabriek, maar verder heb ik er eigenlijk geen last van. Een beetje meer zagen dan ze gewoon zijn van mij, al merk ik dat ik dan eens lekker dicht bij ons ma geknuffeld word, dat moet ik onthouden...
Naar 't schijnt ben ik d'er rap bij met m'n prille vier maanden, maar allo ! wie mag daar altijd staan kijken op die chateaubriand met béarnaise van Ten Bos ? Moi. Pa en ma maar smullen en genieten en ik mag het stellen met wat overzoete melk et c'est tout. Het wordt wat eentonig en die peluchen beesten smaken nogal harig.
Daarnet had ons ma ineens een blauwe vinger, het zag er niet uit, ze smeerde er iet poepcrème-achtig op en kwam dan met dat gevaarte richting mond ! Yoehoe, pap, fruit, maar wat the hell is dat? Oh, mmm ...tandenmassage, een blauwe vinger met een borsteltje en een smaakske eraan, ziggezagge ziggezagge tjoep tjoep tjoep, dat was plezant !
Enfin, ik ben content, mijne charmeur-smile wordt hier al goe gesoigneerd, wacht maar tot mijn bekske vol met blinkende tandjes staat. Ladies...put on your sunglasses !
Smile !!

Felix.